Owoc jako początek życia
Cota-Sánchez i Abreu obserwowali sześć roślin Epiphyllum phyllanthus w fragmencie Mata Atlântica na kampusie Uniwersytetu São Paulo. Trzy rośliny wydały cztery owoce. Zebrano je w różnym wieku, od czterech do siedmiu tygodni. Dwa starsze owoce zawierały kiełkujące nasiona i rozwijające się siewki. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3866–3868]
Autorzy opisali kryptowiwiparię. Zarodek rozpoczyna wzrost wewnątrz owocu, a siewki wydostają się przez naturalnie otwierający się obszar jego ściany. W tkankach owocu rozwijały się korzenie i zielone liścienie. Dalszy rozwój zachowywał typową budowę młodego kaktusa. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3867–3869,ryc.1]
Trzy podłoża dla potomstwa
Siewki z najstarszego owocu podzielono na trzy grupy po 29 roślin. Pierwszą umieszczono na korze drzewa przy roślinie macierzystej, drugą na ziemi przy tym drzewie, a trzecią w sterylnej glebie przy kontrolowanym fotoperiodzie. Układ porównywał losy jednego zespołu potomstwa po uwolnieniu z owocu. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3866–3867]
Pierwszy tydzień przyniósł największą śmiertelność we wszystkich wariantach. Z czasem tempo utraty siewek malało, a liczba pozostałych roślin stopniowo się stabilizowała. Mała próba i wspólne pochodzenie z jednego owocu określają zakres wnioskowania. Wynik dokumentuje trudność przejścia od kiełkowania do samodzielnego wzrostu. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3868–3869,ryc.2]
Rozwój potomstwa w tkankach matki
Mięsisty owoc tworzy lokalne środowisko dla kiełkujących nasion. Autorzy wiązali jego rolę z dostarczaniem zasobów i łagodzeniem warunków pierwszego etapu wzrostu. Interpretowali ten układ przez pojęcia opieki rodzicielskiej i wspierania młodych roślin przez własny gatunek. Są to propozycje ekologicznego znaczenia obserwowanego zjawiska. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3869–3871]
Po uwolnieniu siewka musi utrzymać kontakt z podłożem, pobierać wodę i rozwijać organy fotosyntetyzujące. W koronie drzewa dostępne podłoże jest przestrzennie ograniczone i podlega zmianom wilgotności. Obserwacje żyworodności pokazują, że początek kiełkowania i późniejsze osiedlenie są odrębnymi etapami biologii populacji. [Cota-Sánchez i Abreu 2007, s.3869–3872]
Opracowanie na podstawie pełnego tekstu oryginalnego badania.
Vivipary and offspring survival in the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus (Cactaceae)
Cota-Sánchez J. H., Abreu D. D., Vivipary and offspring survival in the epiphytic cactus Epiphyllum phyllanthus (Cactaceae), Journal of Experimental Botany, 2007, 58(14):3865-3873, doi: 10.1093/jxb/erm232
Żyworodność Epiphyllum phyllanthus i losy siewek po przeniesieniu na trzy podłoża.